BÜTÜN AZINLIKLAR İÇİN AFİŞ 2007
Ne mutlu "Türküm" diyen.
Peki ya,
Ne . . . . . . "Kürdüm" diyen.
Ne . . . . . . "Ermeniyim" diyen.

Extramücadele imzasıyla Bienal için tasarlanan azınlık afişleri projesinin adı: "Ne?". Sergiyi gezen insanlar, projenin bir parçası olan kalemlerle afişlerdeki boşlukları dolduracaklar. Tamamlanmayı bekleyen bu cümleler imece bir usul ile doldurulduğunda Extramücadele'nin ortak akılla tamamlanmış ilk afişleri de ortaya çıkmış olacak. Boşlukları dolduranlar da sergiye etki etmiş, dolayısıyla Bienal heyecanına katılmış olacaklar.

Grafik tasarımın sermaye ile birlikte yaşama zorunluluğu olmadığını kanıtlamak Extramücadele'nin varlık nedeni. Mahalli grafik unsurlarla tasarlanan azınlık afişleriyle insana ve aileye, mahalleye, şehire ve ülkeye işaret edilen hedef basit:
Bir gün gelecek Türkiye'de yaşayan bütün azınlıklar "Ne mutlu ki Türkiye'de yaşıyorum!" diyecekler. Hadi hayırlısı...

POSTER FOR THE ALL MINORITIES 2007
How happy for the one who says “I’m A Turk”.
But then,
How .......... for the one who says “I’m A Kurd”.
How .......... for the one who says “I’m An Armenian”.

The name of the minority posters project designed for the Biennial by Extrastruggle is entitled: "How?". People who visit the exhibition will fill in the blanks on the posters with the pens which are part of the project. When these sentences awaiting to be completed are filled in collaboratively, the first Extrastruggle poster to be completed by collective intelligence will emerge. Those who fill in the blanks will have influenced the exhibition and participated in the Biennial excitement.

The raison d’ê'eatre of Extrastruggle is to prove that graphic design does not have to live hand in hand with capital. The aim for the family, the neighbourhood, the city and the country, as indicated by these minority posters designed with regional graphic elements, is simple: A day will come when all minorities living in Turkey will say “How happy for me that I am living in Turkey!”. Well, may good come from it...